Godziny otwarcia Pon-Sob: 10-21
Niedziela: 10-20
  • banner_950x304px
  • grafika_banner_główny
  • skypark fbgodziny strona kopia
  • banner_główny

Najbliższe premiery i wydarzenia specjalne w Multikinie.

blair-witch_plakat

Trzy filmy premierowo w kinach sieci Multikino

16 września br. w kinach sieci Multikino będzie można zobaczyć premierowo: komedię „Bridget Jones 3”, film kryminalny „Sługi boże” oraz film biograficzny „Kamienne pięści”.

Na trzecią filmową część niekończących się miłosnych zawirowań w życiu Bridget Jones fani na całym świecie czekali lata. Laureaci Oscara – Renée Zellweger i Colin Firth powracają w kontynuacji ikonicznej komedii o miłosnych i zawodowych przygodach Bridget Jones, autorki najzabawniejszego pamiętnika w historii kina i literatury. Od premiery pierwszej filmowej części minęło 14 lat, Bridget to dziś zupełnie inna kobieta. Dobiega pięćdziesiątki, zamiast szelestu kartek w jej pamiętniku usłyszymy raczej odgłos stukania w klawiaturę laptopa. Tak, Bridget Jones idzie z czasem! Ok, może nie radzi sobie z tym doskonale, bo czas ten wpływa także na jej urodę, ale przy dobrym drinku staje się królową facebooków, instagramów, snapchatów i innych mediów społecznościowych.

W filmie „Sługi boże” Z wieży wrocławskiego kościoła rzuca się młoda Niemka. Śledztwo prowadzi doświadczony komisarz Warski (Bartłomiej Topa). Ku jego niezadowoleniu do sprawy przydzielona zostaje także Ana Wittesch (Julia Kijowska), niemiecka policjantka o polskich korzeniach. Warski nie wie, że Ana przyjechała do Wrocławia, by prowadzić inne, tajne dochodzenie. Wkrótce okazuje się, że do miasta przybywa wysłannik watykańskiego banku, dr Kuntz (Krzysztof Stelmaszyk). Co łączy samobójstwo niemieckiej studentki, tajne śledztwo Any Wittesch i przyjazd wysłannika Watykanu? Zanim zagadka zostanie rozwiązana, komisarz Warski i Ana muszą nauczyć się współpracować i wzajemnie sobie ufać. Tymczasem z wieży wrocławskiego kościoła rzuca się kolejna dziewczyna…

Natomiast „Blair Witch” to kontynuacja jednego z najsłynniejszych horrorów w historii kina. Grupa studentów wyrusz do lasów Black Hills w poszukiwaniu dawno zaginionej siostry jednego z nich. Wiele wskazuje na to, że wyprawa może przynieść efekt, szczególnie, że swoją pomoc oferują dwaj miejscowi przewodnicy. Jednak wkrótce po wejściu w głąb lasu, po zapadnięciu zmroku, wędrowcy zaczynają doświadczać niepokojącej obecności. Jasne staje się, że legenda o klątwie wiedźmy z Blair jest bardziej przerażająca i bardziej prawdziwa niż ktokolwiek mógł przypuszczać…

Bilety na pierwsze premierowe pokazy można nabyć w kinach sieci Multikino, przez stronę www.multikino.pl oraz przez aplikację Multikino dostępną dla telefonów komórkowych z systemem Android, Windows Phone oraz iOS.

 

bridget-jones-3_multikino-poleca_plakat

slugi-boze_plakat

blair-witch_plakat

.

„Cosi Fan Tutte” z MET Opera w ramach letnich powtórek 19 września w Multikinie!

19 września br. w kinach sieci Multikino, w ramach letnich powtórek spektakli, fani oper będą mogli zobaczyć na wielkim kinowym ekranie „Cosi Fan Tutte” z polskimi napisami.

Słynna The Metropolitan Opera jak co roku zaprasza na letnie retransmisje w jakości HD swoich wcześniej transmitowanych spektakli. Również latem, gdy kończy się sezon, nowojorski teatr nie zapomina o operowych fanach zgromadzonych w kinach na całym świecie i wybiera kilka cieszących się największą popularnością przedstawień transmitowanych w ubiegłych latach w ramach cyklu „The Met: Live in HD”.

Letni sezon operowy 2016 to cztery niezwykle popularne tytuły z żelaznego repertuaru, spektakle zabawne i poważne, w wykonaniu gwiazd światowej wokalistyki (w „Napoju miłosnym” występuje polski baryton Mariusz Kwiecień). Operowe komedie reprezentować będą dzieła Donizettiego i Mozarta. Obok nich zobaczymy dwie tragedie Pucciniego.

„Cosi Fan Tutte” (Wolfgang Amadeus Mozart)
19 września 2016, 18:00
Dyrygent: James Levine | Reżyseria: Lesley Koenig | Obsada: Susanna Phillips, Matthew Polenzani, Isabel Leonard, Rodion Pogossov, Danielle de Niese, Maurizio Muraro | Przedstawienie transmitowano na cały świat 26.04.2014. | Przedstawienie trwa 3 godziny i 21 minut (w tym jedna 10-minutowa przerwa).

„Cosi Fan Tutte” widzowie zobaczą w następujących kinach sieci Multikino: Bydgoszcz, Gdańsk, Katowice, Kielce, Kraków, Lublin, Łódź, Olsztyn, Poznań Stary Browar, Rzeszów, Szczecin, Warszawa Ursynów, Warszawa Złote Tarasy, Wrocław Pasaż oraz Zabrze.

Przedstawienie w języku włoskim z polskimi napisami.
Retransmisja w jakości obrazu HD i dźwięku DD Surround.

Obsada:*
Matthew Polenzani jako Ferrando
Rodion Pogossov jako Guglielmo
Maurizio Muraro jako don Alfonso
Susanna Phillips jako Fiordiligi
Isabel Leonard jako Dorabella
Danielle de Niese jako Despina
Chór i orkiestra The Metropolitan Opera

James Levine dyrygent

Realizatorzy:
Lesley Koenig reżyseria
Michael Yeargan scenografia i kostiumy
Duane Schuler światło

Prowadzenie podczas transmisji:
Renée Fleming

Realizacja telewizyjna transmisji:
Gary Halvorson

* W kolejności śpiewania.

Treść opery

AKT PIERWSZY

Neapol, koniec XVIII wieku. Dwaj młodzi oficerowie, Ferrando i Guglielmo, wychwalają urodę i cnoty sióstr Dorabelli i Fiordiligi. Dorabella jest bowiem narzeczoną Ferranda, a Fiordiligi – Guglielma. Stary przyjaciel dwóch mężczyzn, dość cyniczny don Alfonso, sugeruje im, że stałość kobiety jest niczym Feniks: wszyscy o nim wiedzą, ale nikt go na oczy nie widział. Alfonso namawia zatem młodych oficerów do zawarcia zakładu. Wygraną ma być spora sumka, Ferrando i Guglielmo muszą jednak słuchać się go we wszystkim przez jeden dzień, a szybko wyjdzie na jaw, że ich narzeczone są niewierne jak każda inna kobieta na świecie. Na wpół zirytowani, na wpół rozbawieni oficerowie przyjmują zakład.

Dorabella i Fiordiligi wciąż myślą o swoich narzeczonych, nie mogąc doczekać się ślubu z nimi. Don Alfonso rozpoczyna swoją intrygę. Przynosi siostrom straszliwą wieść: Ferrando i Guglielmo dostali pilny rozkaz wyjazdu na front. Zjawiają się sami zainteresowani, smutni jak nie wiadomo co. Następuje wzruszająca scena pożegnania. Oficerowie ruszają do koszar, by przygotować się do boju, panny zostają w rozpaczy.

Pokojówka sióstr, Despina, przeklina swój pokojówkowy los: ileż to ze wszystkim roboty, a i jeszcze czekolady nie dadzą się napić! W międzyczasie Dorabella popada w histerię z tęsknoty za narzeczonym i chce się zabić, Fiordiligi zaś stara się ją uspokoić. Na wieść o przyczynie rozpaczy sióstr Despina wybucha śmiechem, radząc jednocześnie swym osłupiałym ze zdumienia paniom, żeby czym prędzej poszukały sobie nowych absztyfikantów, bo starzy, będąc na wyjeździe, na pewno nie próżnują. Nie ma zatem co marnować kobiecej wierności dla tych głupich facetów!

Ponownie zjawia się don Alfonso, który za pomocą brzęczących monet przekonuje Despinę, by ta mu pomogła w pewnej sprawie, oczywiście nie wtajemniczając jej w cały plan. Ma tu don Alfonso za rogiem dwóch interesujących Albańczyków, którzy chcieliby poznać Dorabellę i Fiordiligi. Czy Despina zechciałaby ich zaanonsować?

Dochodzi do spotkania sióstr z cudzoziemcami, którymi są przebrani Guglielmo i Ferrando. Panowie zaczynają zalecać się do pań, jeden do narzeczonej drugiego. Dorabella i Fiordiligi są jednak niewzruszone niczym skała i zarazem oburzone niewybrednymi propozycjami przybyszy. „Albańczycy” nie dają za wygraną: albo siostry przyjmą ich zaloty, albo natychmiast wypiją truciznę! Tak też się staje. Despina, popędzana przez don Alfonsa, biegnie po lekarza, a panie zostają z cudzoziemcami na chwilę same… Zjawia się medyk – a jest nim przebrana Despina – który usiłuje wyleczyć zatrutych, jednak zastosowana terapia nie skutkuje. Trzeba sięgnąć po bardziej agresywne środki. Jedynym ratunkiem dla umierających jest już tylko pocałunek. Czy Dorabella i Fiordiligi ocalą tym sposobem cudzoziemców? Siostry z oburzeniem odmawiają, jednak chwilę później staje się jasne, że egzotyczni mężczyźni wzbudzili zainteresowanie dziewczyn.

AKT DRUGI

Despina instruuje swoje panie, jak powinno się traktować mężczyzn. Poza tym w zwykłym flircie nie ma przecież nic złego! Opór sióstr słabnie. Następuje spotkanie całej czwórki. Po krótkiej, dość niemrawej konwersacji każda para odchodzi w swoją stronę. Dorabella nie może oprzeć się czułym słówkom Guglielma i przyjmuje od niego medalionik w kształcie serca, który zawiśnie teraz na jej szyi zamiast portretu Ferranda. Ferrando nie może natomiast uwieść Fiordiligi, która każe mu się udać tam, gdzie pieprz rośnie. Zostawszy jednak sama, nie potrafi opanować rosnącego zainteresowania obcokrajowcem.

Ferrando, uradowany wygraniem zakładu, informuje Guglielma, że ten ma wierną narzeczoną. Guglielmo wpada w szał szczęścia, sam jednak nie ma tak entuzjastycznych wiadomości dla przyjaciela. Ferrando nie może powstrzymać wściekłości. Panowie żądają też od don Alfonsa wypłaty połowy nagrody za połowicznie przegrany przezeń zakład, ale mężczyzna mówi im, żeby nie chwalili dnia przed zachodem słońca.

Fiordiligi, wstrząśnięta zachowaniem siostry, postanawia ratować ją i siebie: przebrane za żołnierzy wyruszą na wojnę, by wpaść w ramiona swoich ukochanych. Dorabella jednak nie ma zamiaru nigdzie się ruszać. Fiordiligi postanawia zatem sama udać się na linię na frontu. Gdy zakłada wojskowy mundur, zjawia się Ferrando i łamie resztki oporu Fiordiligi.

Dowiedziawszy się o niewierności swej narzeczonej Guglielmo nie może opanować wściekłości. Don Alfonso przypomina to, o czym mówił wcześniej: tak czynią wszystkie. Nie ma więc co rozpaczać nad rozlanym mlekiem, tylko trzeba czym prędzej poślubić te dwa ziółka.

Koniec końców siostry zgodziły się wyjść za obcokrajowców. Wszystko już przygotowane. Zjawia się don Alfonso z urzędnikiem stanu cywilnego, ale żeby ślub nie odbył się naprawdę (to byłoby już za wiele), urzędnikiem owym jest przebrana Despina. Siostry podpisują akty ślubu. Wtem odzywa się wojskowy werbel, oznajmiając tym samym powrót żołnierzy z wojny. Fiordiligi i Dorabella wpadają w panikę. Ukrywają „Albańczyków”, bo przecież za chwilę zjawią się ich dawni narzeczeni! Tak też się staje. Ferrando i Guglielmo wracają do domu. Wszystko byłoby dobrze, gdyby nie to, że w ręce oficerów wpadają akty ślubu. Mężczyźni są oburzeni zachowaniem sióstr, które błagają ich o przebaczenie. Kiedy jednak wychodzi na jaw, że ci cali Albańczycy to bujda na resorach, nabrane Fiordiligi i Dorabella okazują irytację. Don Alfonso godzi wszystkich: nie stało się przecież nic takiego, co nie dzieje się od narodzin ludzkości. Panie ponownie przysięgają panom wierność, a panowie przysięgają paniom, że tejże wierności nie będą już więcej wystawiać na próbę…

Z komentarza Piotra Kamińskiego

Massimo Mila, wybitny muzykolog włoski, mówi o „traktacie miłosnym” w trzech częściach: „Wesele Figara” to poszukiwanie szczęścia; „Don Giovanni” to wykład o niemożności kochania; „Così fan tutte” to cyniczna rezygnacja w obliczu niedoskonałości stosunków miłosnych. W trylogii owej „Così” zajmuje miejsce odrębne, nie może się bowiem pochwalić bezpośrednim literackim rodowodem. „Figaro” stoi genialną intrygą Beaumarchais’go, „Don Giovanni” kąpie się w bujnej mitologii – ale Fiordiligi i Dorabella, „dame ferraresi”*? Tymczasem tradycja istnieje, wystarczy jej poszukać tam, gdzie się skryła, u Brantôme’a, Boccaccia, Crébillona syna, w libertyńskim epizodzie z „Kubusia Fatalisty” Diderota oraz u Choderlosa de Laclos; wśród „pań swawolnych”, „niebezpiecznych związków”, na gadatliwych „Sofach”, które lubieżny Boy przeszczepił na grunt polski, w całej literaturze dyszącej seksem – a więc wszechobecnym żywiołem, któremu Europa zawdzięcza niejedno rozkoszne arcydzieło. Po cóż zresztą daleko szukać, skoro szelma Aleksander Fredro napisał swoje „Così” w postaci „Ślubów panieńskich”, gdzie powietrze aż się gotuje od libido i gdzie można przenieść cała Mozartowską obsadę…

Komedia erotyczna – oto termin właściwy. Komedia, która w swej perwersyjnej wizji ludzkiego losu idealnie odzwierciedla jego treść i sens, gdyż jest on śmieszny do rozpuku: niczym Molierowskie Arganty i Geronty siedzimy przecie w worku i leją nas kijami, choć nie wiemy kto i dlaczego, albo jak Ferrando i Guglielmo dajemy się schwytać w pułapkę naszych własnych żądz. Erotyczna, a nawet zuchwale seksualna („Ah, poveretto me! Cosa ho veduto!” – „Biednyż ja, biedny, co ja widziałem!” – krzyczy Guglielmo po zwycięstwie Ferranda, a my wiemy świetnie, co widział: to samo, co godzinę wcześniej uczynił był z Dorabellą). Gdyż nie ma zdrady nieskonsumowanej, należy więc wyobrazić sobie nasze czyste lilije w najzuchwalszych obłapkach, których się od pierwszej sceny doczekać nie mogły („matrimonio presto…”**), i stąd pośpieszne małżeństwo. I właśnie z tego się śmiejemy, od antyku aż po… „American Pie 3”.

Śmieje się też i muzyka, łzami się przy tym zalewając, choć to ziarnko goryczy drąży powolutku i podstępnie nasz umysł, na tym bowiem polega geniusz komedii. Wara go tykać reżyserską siekierą, myśleniem dosłownym, wulgarnym i głupim, skrytym podle za „współczesną wrażliwością”. (…)

Jest w tej operze swawolny zbytek muzyki, „za dużo nut”, jak w „Uprowadzeniu z seraju”, tym razem jednak zmierza on do jasno wyznaczonego dramaturgicznego celu: skoro mowa o pożądaniu, zmysłach, zakazanych rozkoszach i miłosnych opałach, muzyka łechce nas nieustannie, ryzykuje odległe tonacje (Es-dur – A-dur w drugim finale), igra instrumentalną barwą i inwencją, pieści i wystawia pazurki. (…)

(…) kto kogo poślubi na zakończenie? To kwestia niebłaha, gdyż dotyczy drugiego, istotnego tematu komedii, jakim jest autentyczność uczuć. Wystawmy sobie chłopców, którzy zamiast zajmować się dziewczynami, pętają się po mieście ze starym cynikiem. Wystawmy sobie dziewczęta, co zamiast wziąć ich za twarz albo znaleźć sobie lepszych, gapią się tępo w ich portrety. Załóżmy teraz, że żadne z nich jeszcze się dobrze drugiemu nie przyjrzało, wierne społecznie narzuconej konwencji, tę zaś należy czym prędzej przełamać. Być może Alfonso to spostrzegł i działa świadomie, być może finał to jedynie uboczny produkt jego cynicznych igraszek, muzyka jednak dobitnie kojarzy tkliwego tenora Ferranda z romantyczną primadonną Fiordiligi, a jurnego basa Guglielma ze zmysłową Dorabellą (…). Najlepszą przysługę, jaką mógłby wyświadczyć „Così fan tutte” inteligentny reżyser, byłoby zachowanie wątpliwości do samego końca – o tym bowiem mówi opowieść. To jednak nie powód, by popadać w ponuractwo, każąc się wszystkim rozejść z nosem na kwintę, każde do osobnej garderoby. Mozart napisał na zakończenie radosną, „rozważną” winietę w C-dur: jakkolwiek będzie, będzie wesoło.
________________________________________
* Wł. ‘damy z Ferrary’.
** Wł. ‘szybkie małżeństwo; prędko wyjść za mąż lub ożenić się’.

Piotr Kamiński, „Tysiąc i jedna opera”, t. 1., s. 1045–1047, Polskie Wydawnictwo Muzyczne SA, Kraków 2008.

MATTHEW POLENZANI tenor
Ferrando

Amerykanin. Zadebiutował w 1998 roku jako Gérald w „Lakmé” Delibes’a w Opéra National de Bordeaux. W tej partii i innych z repertuaru tenorów lirycznych występował na największych scenach europejskich: Teatro Comunale we Florencji, na festiwalu w Aix-en-Provence oraz podczas tournée po Japonii z Teatro Regio w Turynie. Śpiewał w Opéra national de Paris, Bayerische Staatsoper, Wiener Staatsoper, Teatro San Carlo i Teatro dell’Opera di Roma. Do jego ważniejszych dokonań należą występy w „Cosi fan tutte” w Covent Garden pod batutą Sir Colina Davisa oraz w Paryżu z Philippem Jordanem, „Łucja z Lammermoor” w Paryżu, Wiedniu i Frankfurcie nad Menem, „Potępienie Fausta” we Frankfurcie i Berlinie, a także partia Księcia w „Rigoletcie” w Wiedniu pod dyrekcją Jesúsa López-Cobosa i partia Don Ottavia w „Don Giovannim” na Festiwalu w Salzburgu. Od szeregu lat z powodzeniem współpracuje z The Metropolitan Opera i Jamesem Levine’em. Nagrodzony Richard Tucker Award w 2008 roku i Beverly Sills Artist Award Metropolitan Opera w 2004 roku. Prywatnie jest zapalonym golfistą, żonaty z mezzosopranistką Rosą Marią Pascarellą, mają trzech synów.

ISABEL LEONARD mezzosopran Dorabella

Pół Amerykanka, pół Argentynka, urodzona w Nowym Jorku. Początkowo miała zostać tancerką, uczęszczała nawet do Joffrey Ballet School. Ostatecznie ukończyła Juilliard School of Music, w 2005 roku zdobyła nagrodę Fundacji Marilyn Horne. Zadebiutowała z New York Philharmonic w operetce „Kandyd” L. Bernsteina (wykonanie koncertowe). We wrześniu 2007 roku zadebiutowała w The Metropolitan Opera jako Stefano w „Romeo i Julii” Ch. Gounoda. W lutym 2011 roku wystąpiła na deskach Wiener Staatsoper jako Cherubin w „Weselu Figara” W. A. Mozarta. W 2014 roku zaśpiewała partię Dorabelli w „Così fan tutte” W. A. Mozarta, spektaklu The Metropolitan Opera, który prezentujemy w ramach tegorocznych „Letnich powtórek”. Występowała na scenach San Francisco Opera, Lyric Opera of Chicago i Dallas Opera, w Bordeaux, Paryżu, na Glyndebourne Festival i Salzburger Festspiele. W tym sezonie transmisji z Met podziwialiśmy już ją jako Cherubina w „Weselu Figara” W. A. Mozarta. W tym sezonie artystycznym artystka wstąpi, również jako Rozyna, na scenie Wiener Staatsoper; zaśpiewa także Angelinę w „Kopciuszku” G. Rossiniego w monachijskiej Bayerische Staatsoper i po raz pierwszy wystąpi w Washington National Opera.

JAMES LEVINE dyrygent

Amerykanin. Jeden z najbardziej znanych dyrygentów operowych świata. Ostatnio brawurowo przygotował w Met „Falstaffa”, komedię muzyczną G. Verdiego. Przedstawienie to – za pośrednictwem satelity – mogliśmy podziwiać w grudniu zeszłego roku. W swoim repertuarze ma ponad 80 oper ponad 30 kompozytorów. Od 42 lat ściśle związany z nowojorską The Metropolitan Opera (Met), której jest wizytówką. W teatrze tym zadebiutował w roku 1971, dyrygując przedstawieniem „Toski” G. Pucciniego. W 1976 roku mianowano go dyrektorem muzycznym Met; tę funkcję sprawuje do dziś. Nowojorska scena zawdzięcza mu pojawienie się w jej repertuarze dzieł G. Gershwina, A. Schönberga, A. Berga, I. Strawińskiego czy K. Weilla. Uwielbiany przez śpiewaków. Dyrygował przedstawieniami, w których występowały gwiazdy tej miary, co Luciano Pavarotti, Plácido Domingo, Thomas Hampson, Mirella Freni, Marylin Horne, Leontyne Price, Teresa Stratas, Renata Tebaldi, Christa Ludwig czy Anna Natrebko i Mariusz Kwiecień. To między innymi dzięki jego charyzmie najlepsi śpiewacy chcą występować w Met. Pracę nad muzycznym przygotowaniem nowej inscenizacji Wagnerowskiej tetralogii „Pierścień Nibelunga” przerwała mu poważna choroba. Nie wiadomo było, czy artysta w ogóle wróci za dyrygencki pulpit, jednak po kilku latach, w sezonie 2013-14, zadyrygował z ogromnym sukcesem „Così fan tutte” W. A. Mozarta, zaprezentowanym później w bezpośredniej transmisji do kin. Levine nie stroni też od repertuaru symfonicznego i współpracuje z wieloma zespołami filharmonicznymi na świecie. Nagrywa dla Sony Classical. Jest także wybitnym pianistą.

Ceny biletów na letnie retransmisje Oper MET i Baletu Bolszoj:
• Elbląg, Kielce, Koszalin, Olsztyn, Radom, Słupsk, Włocławek:
o 30 zł – bilet normalny
o 25 zł – bilet ulgowy (dla uczniów i studentów z ważną legitymacją)
o 25 zł – bilet Senior (dla osób powyżej 60 roku życia)
o 25 zł – bilet grupowy (dla grup zorganizowanych powyżej 15 osób)

• Bydgoszcz, Gdańsk, Gdynia, Katowice, Kraków, Lublin, Łódź (Silver Screen), Poznań Stary Browar, Rzeszów, Sopot, Szczecin, Wrocław Pasaż, Zabrze:
o 35 zł – bilet normalny
o 30 zł – bilet ulgowy (dla uczniów i studentów z ważną legitymacją)
o 30 zł – bilet Senior (dla osób powyżej 60 roku życia)
o 30 zł – bilet grupowy (dla grup zorganizowanych powyżej 15 osób)

• Warszawa Ursynów i Warszawa Złote Tarasy:
o 40 zł – bilet normalny
o 35 zł – bilet ulgowy (dla uczniów i studentów z ważną legitymacją)
o 35 zł – bilet Senior (dla osób powyżej 60 roku życia)
o 30 zł – Bilet grupowy (dla grup zorganizowanych powyżej 15 osób)

Bilety już w sprzedaży w kasach kin oraz na stronie www.multikino.pl

Bilety grupowe dla grup powyżej 15 osób do nabycia u specjalistów ds. rezerwacji grupowej w poszczególnych kinach (telefony kom. pon.-pt. 9-17): https://multikino.pl/pl/informacje/szkoly/kontakt-rezerwacje-grupowe
Nośnik / Technologia: DCP
Organizator: Multikino S.A.
Producent: Met Opera / Teatr Bolszoj
Dystrybutor: Cikanek Film Sp. z o.o.
Patroni: Aktivist, Operainfo.pl, Magazyn Kulturalny, Mówią Na Mieście, Infomusic.pl, Polskamuza.eu, Superstarsi.pl, TerazTeatr.pl, trojmiasto.pl, Moje Mieszkanie, Dobre Wnętrze, Teacher.pl oraz RMF Classic.
Mecenasem projektu Opera i Balet HD w Multikinie jest firma OSRAM.

Promocja! Wybrane kawy 15% taniej:
Wszystkich koneserów dobrego smaku zachęcamy do odwiedzenia naszych kawiarni, gdzie oferujemy doskonałą mieszankę 100% Arabica z segmentu Specialty Coffee.
Po okazaniu biletu na wydarzenie wybrane kawy 15% taniej. Zniżka dotyczy wybranych kaw 400 ml – latte, cappuccino, ice latte, americano.

cosi-fan-tutte_plakat

.

„Ryszard III” z Almeida Theatre Live z Ralphem Fiennesem w roli tytułowe tylko 22 września w Multikinie!

Multikino i British Council zapraszają na jedyną retransmisję sztuki „Ryszard III” z Almeida Theatre Live. Spektakl w reżyserii Ruperta Goolda z Ralphem Fiennesem w roli tytułowej będzie można zobaczyć tylko 22 września 2016 roku w wybranych kinach sieci Multikino.

Prawdziwie wybuchowa adaptacja Ryszarda III, która stanowi jednocześnie debiut Almeida Theatre w transmisjach przedstawień na żywo. W tej wyreżyserowanej przez dyrektora artystycznego Almeida Ruperta Goolda, inscenizacji, Ralph Fiennes wciela się w rolę najsłynniejszego z szekspirowskich czarnych charakterów, natomiast Vanessa Redgrave gra Królową Małgorzatę.
Rozdarta wojną Anglia chwieje się w posadach po latach zażartego konfliktu. Król Edward podupada na zdrowiu, niepokoje polityczne ponownie ogarniają kraj. Brat Edwarda, Ryszard bezwzględny na wojnie, znienawidzony w czasach pokoju pragnie to wykorzystać by przejąć koronę brata.
Poprzez z złowrogiego Ryszarda, Szekspir przygląda się ze wszech miar ogarniającej żądzy władzy w społeczeństwie rozdartym konfliktem. Nowa bezkompromisowa produkcja laureata nagrody Olivier, Ruperta Goolda (Makbet, Król Karol III), bierze pod mikroskop mitologię otaczającą monarchę, którego machinacje są nierozerwalnie wplecione w brytyjską historię.
Inscenizacja została sfilmowana przy pomocy wielu kamer rozmieszczonych na scenie i widowni. Producentem jest John Wyver, który obecnie odpowiedzialny jest za produkcję transmisji międzynarodowych Royal Shakespeare Company Live z Stratford-Upon-Avon, a poprzednio pracował nad adaptacjami filmowymi dla BBC Hamleta z Davidem Tennantem i Makbeta z Patrickiem Stewartem, również reżyserowanego przez Ruperta Goolda.
Dystrybutorem produkcji Almeida Theatre Live jest Pannonia Entertainment.

Obsada:
Ralph Fiennes jako Ryszard III
Vanessa Redgrave jako królowa Małgorzata
oraz David Annen, Joseph Arkley, Tom Canton, Daniel Cerquiera, Simon Coates, Susan Engel, James Garnon, Mark Hadfield, Scott Handy, Finbar Lynch, Aislín McGuckin, Joseph Mydell, Joshua Riley, Joanna Vanderham.

Produkcja:
Reżyseria i dyrektor artystyczny Rupert Goold
Scenografia – Hildegard Bechtler
Kostiumy – Jon Morrell
Oświetlenie – Jon Clark
Muzyka i udźwiękowienie – Adam Cork
Reżyser walk – Terry King
Casting – Joyce Nettles
Ruch sceniczny – Anna Morrissey

Przedstawienie zarejestrowano z udziałem publiczności, w jakości HD i DD Surround. Retransmisja w wersji oryginalnej w jakości High Definition. Spektakl z polskimi napisami.

22 września 2016 w kinach sieci Multikino widzowie będą mogli uczestniczyć w jedynej retransmisji tego genialnego spektaklu w następujących kinach sieci Multikino: Bydgoszcz, Gdańsk, Katowice, Kraków, Lublin, Łódź (Silver Screen), Olsztyn, Poznań Malta, Poznań Stary Browar, Rzeszów, Sopot, Szczecin, Warszawa Targówek, Warszawa Ursynów, Warszawa Złote Tarasy, Wrocław Arkady oraz Zabrze.

Bilety:
38 zł – normalny
32 zł – ulgowy (Studenci z ważną legitymacją, Seniorzy)
28 zł – bilet grupowy (dla grup zorganizowanych powyżej 15 os.)
25 zł – bilet szkolny (dla grup zorganizowanych powyżej 30 uczniów)

Bilety grupowe dla grup powyżej 15 osób do nabycia u specjalistów ds. rezerwacji grupowej w poszczególnych kinach (telefony kom. pon. – pt. 9-17): https://multikino.pl/pl/informacje/szkoly/kontakt-rezerwacje-grupowe

Bilety już w sprzedaży w kasach kin i na stronie: www.multikino.pl

Organizator: Multikino S.A.
Partner Strategiczny Teatrów w Multikinie: British Council
Mecenat Teatrów w Multikinie: Citi Handlowy i OSRAM
Dystrybutor Almeida Theatre Company: Pannonia Entertainment Ltd
Nośnik / Technologia: Odtworzenie w cyfrowym standardzie DCP, High Definition, Digital Dolby Surround, polskie napisy.
Patroni Teatrów w Multikinie: Aktivist, Magazyn Kulturalny, Teacher.pl, Infomusic.pl, Superstarsi.pl, TerazTeatr.pl, trojmiasto.pl, Mówią Na Mieście oraz RMF Classic.

ryszard_iii_plakat